به گزارش اپتیک به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران گزارش دادند که داده های جمع آوری شده از 36 مطالعه هیچ ارتباط معناداری بین داروهای ضد افسردگی و اختلالات رشدی در خردسالان نشان نداد.
دکتر «وینگ چانگ چانگ»، محقق ارشد و رییس روانپزشکی دانشگاه هنگ کنگ، اظهار داشت: «مطالعه ما شواهد اطمینان بخشی عرضه می کند که داروهای ضد افسردگی رایج، خطر مبتلاشدن به اختلالات عصبی-رشدی مانند اوتیسم و اختلال بیش فعالی را در خردسالان افزایش نمی دهند.»
چانگ در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «در حالی که همه داروها خطراتی دارند، قطع مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی به علت افزایش ریسک عود نیز خطراتی دارد. بنابراین، برای خانمهایی که افسردگی متوسط تا شدید دارند، پزشکان و بیماران باید خطرات و مزایای احتمالی ادامه درمان با داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی را در مقابل مضرات احتمالی افسردگی درمان نشده به دقت بسنجند.»
برای بررسی جدید، پژوهشگران از ۳۷ مطالعه شامل نزدیک به ۶۵۰، ۰۰۰ حاملگی که در آنها از داروهای ضد افسردگی استفاده شده بود، در مقایسه با نزدیک به ۲۵ میلیون حاملگی که در معرض داروهای ضد افسردگی قرار نگرفته بودند استفاده کردند.
در ابتدا به نظر می رسید نتایج نشان دهنده ی ارتباطی است و نشان میدهد که مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی با ۳۵٪ خطر بیشتر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی و ۶۹٪ افزایش احتمال مبتلاشدن به اوتیسم همراه می باشد.
محققان گفتند اما این خطرات پس از آن که پژوهشگران سایر عوامل خطر اختلال بیش فعالی و اوتیسم را درنظر گرفتند، از بین رفتند.
چانگ اظهار داشت: «اگرچه مطالعه ما افزایش کمی در خطر مبتلاشدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی در فرزندان خانمهایی که در دوران حاملگی از داروهای ضد افسردگی بهره برده بودند، نشان داد، اما با درنظر گرفتن سایر عوامل، این خطر نیز از بین رفت.»
او اظهار داشت: «این افزایش ریسک همین طور در فرزندان پدرانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کردند و مادرانی که پیش از بارداری، اما نه در دوران بارداری، از داروهای ضد افسردگی استفاده می کردند، مشاهده شد.»
وی در ادامه اضافه کرد: «در مجموع، این نشان میدهد که خود داروهای ضد افسردگی موجب افزایش ریسک مبتلاشدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی نمی شوند، بلکه به احتمال زیاد به علت عوامل دیگری همچون استعداد ژنتیکی برای مبتلاشدن به بیماری هایی مانند اختلال بیش فعالی، اوتیسم و بیماریهای سلامت روان است.»
محققان گفتند که افزایش ریسک در مورد داروهایی مانند آمیتریپتیلین یا نورتریپتیلین مشاهده شد، اما این داروها اغلب در موارد پیچیده یا شدید افسردگی مقاوم به درمان تجویز می شوند.
این بررسی همین طور هیچ خطری بین دوزهای بالا و پایین داروهای ضد افسردگی مصرف شده توسط مادران پیدا نکرد.
به طور خلاصه بنابراین، برای زنانی که افسردگی متوسط تا شدید دارند، پزشکان و بیماران باید خطرات و مزایای احتمالی ادامه درمان با داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی را در مقابل مضرات احتمالی افسردگی درمان نشده به دقت بسنجند. جهت بررسی جدید، محققان از ۳۷ مطالعه شامل نزدیک به ۶۵۰، ۰۰۰ حاملگی که در آنها از داروهای ضد افسردگی استفاده شده بود، در مقایسه با نزدیک به ۲۵ میلیون حاملگی که در معرض داروهای ضد افسردگی قرار نگرفته بودند استفاده کردند. در ابتدا به نظر می رسید نتایج نشان دهنده ی ارتباطی است و نشان میدهد که مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی با ۳۵٪ خطر بیشتر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی و ۶۹٪ افزایش احتمال مبتلاشدن به اوتیسم همراه می باشد. محققان گفتند اما این خطرات بعد از آن که محققان سایر عوامل خطر اختلال بیش فعالی و اوتیسم را در نظر گرفتند، از بین رفتند. چانگ گفت: باآنکه مطالعه ما افزایش کمی در خطر مبتلاشدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی در فرزندان زنانی که در دوران حاملگی از داروهای ضد افسردگی بهره برده بودند، نشان داد، اما با در نظر گرفتن سایر عوامل، این خطر هم از بین رفت.
منبع: optlab.ir