دیازپام و خواب آرام یک باور غلط و خطرناک
به گزارش اپتیک، یک متخصص طب خواب، در مورد ریسک استفاده خودسرانه قرص دیازپام گوشزد نمود و اظهار داشت: استفاده طولانی مدت از این نوع داروهای آرام بخش می تواند خطرات زیادی به دنبال داشته باشد.
به گزارش اپتیک به نقل از رادیو سلامت، لیلا امامی، در جواب پرسش مخاطبان بر اساس این که آیا استفاده از قرص دیازپام برای درمان بی خوابی واقعا بی خطر است یا خیر، اضافه کرد: باآنکه دیازپام و داروهای هم خانواده آن در کوتاه مدت ممکنست به فرد کمک کنند تا آسان تر به خواب برود اما مصرف مداوم و بدون نظارت این داروها می تواند منتج به دستاوردهای بسیار سنگینی شود.
وی تاکید کرد: این داروها نباید به هیچ عنوان بدون تجویز و زیر نظر مستقیم پزشک مصرف شوند.
امامی در ادامه به یکی از جدی ترین چالش های این دارو یعنی بحث وابستگی اشاره نمود و توضیح داد: بدن انسان کم کم به این دارو عادت می کند و این مساله سبب می شود فرد برای تجربه همان اثر اولیه ناچار به ادامه مصرف یا حتی بالا بردن دوز دارو شود. این روند سبب می شود که قطع مصرف دارو بسیار دشوار شود و فرد در زمان ترک گرفتار بی خوابی شدید و بی قراری شود که این خود یک چرخه خطرناکست.
وی تصریح کرد: با گذشت زمان دارو اثر اولیه خویش را از دست می دهد و بیمار برای رسیدن به همان نتیجه قبلی به مقدار بیشتری از دارو نیاز پیدا می کند. این وضعیت اگر کنترل نشود می تواند به سرعت به یک اعتیاد دارویی تبدیل گردد و کنترل مصرف را برای بیمار بشدت سخت کند.
امامی به دستاوردهای ذهنی مصرف طولانی مدت دارو اشاره نمود و اخطار داد: مصرف مداوم و بی رویه داروهای آرام بخش مانند دیازپام می تواند در آینده احتمال مبتلا شدن به بیماریهای زوال عقل همچون آلزایمر را در افراد افزایش دهد.
وی تاکید کرد: خیلی از مردم تصور می کنند چون دارو در کوتاه مدت خواب را بهتر می کند پس بی خطر است اما این یک باور غلط و بسیار صدمه زا است.
امامی در ادامه نگاه ویژه ای به سلامت سالمندان داشت و اشاره کرد: این داروها بخصوص برای افراد مُسن بسیار خطرناکند و مصرف آنها باید با احتیاط فوق العاده همراه باشد. دلیل این حساسیت بالا این است که در سنین بالا این داروها سبب افزایش احتمال گیجی و ضعف تعادل می شوند که این امر خطر زمین خوردن را بشدت بالا می برد. زمین خوردن در سالمندان می تواند مستقیماً منتج به شکستگی لگن و عوارض جسمی بسیار جدی شود.
وی در آخر تصریح کرد: بی خوابی در حقیقت یک علامت از یک مشکل است و نه یک بیماری مستقل. نباید با سرکوب کردن بی خوابی از راه داروهای آرام بخش به جای بررسی علت اصلی مشکل اقدام نمود. سلامت خواب نباید با ریسک وابستگی، صدمه های مغزی و جسمی معامله شود و مصرف دیازپام باید همیشه تحت نظارت دقیق پزشک و در کوتاهترین زمان ممکن انجام گیرد.
به طور خلاصه، به گزارش اپتیک به نقل از رادیو سلامت، لیلا امامی، در جواب پرسش مخاطبان بر طبق این که آیا استفاده از قرص دیازپام برای درمان بی خوابی واقعاً بی خطر است یا خیر، افزود: اگرچه دیازپام و داروهای هم خانواده آن در کوتاه مدت ممکنست به فرد کمک کنند تا آسان تر به خواب برود اما مصرف مداوم و بدون نظارت این داروها می تواند منجر به دستیافته های بسیار سنگینی شود. وی اشاره کرد: این داروها نباید به هیچ عنوان بدون تجویز و زیر نظر مستقیم پزشک مصرف شوند. امامی در ادامه به یکی از جدی ترین چالش های این دارو یعنی بحث وابستگی اشاره نمود و توضیح داد: بدن انسان کم کم به این دارو عادت می کند و این مسئله سبب می شود فرد برای تجربه همان اثر اولیه ناچار به ادامه مصرف یا حتی بالا بردن دوز دارو شود. این وضعیت اگر کنترل نشود می تواند به سرعت به یک اعتیاد دارویی تبدیل گردد و کنترل مصرف را برای بیمار بشدت سخت کند. امامی به دستیافته های ذهنی مصرف طولانی مدت دارو اشاره نمود و اخطار داد: مصرف مداوم و بی رویه داروهای آرام بخش مانند دیازپام می تواند در آینده احتمال ابتلا به بیماریهای زوال عقل همچون آلزایمر را در افراد افزایش دهد. وی اشاره کرد: بسیاری از مردم تصور می کنند چون دارو در کوتاه مدت خواب را بهتر می کند پس بی خطر است اما این یک باور غلط و بسیار آسیب زا است. امامی در ادامه نگاه ویژه ای به سلامت سالمندان داشت و اشاره کرد: این داروها بویژه برای افراد مُسن بسیار خطرناکند و مصرف آنها باید با احتیاط فوق العاده همراه باشد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۷ بعلاوه ۲