چقدر بخوابیم تا پیر نشویم؟
اپتیک: خواب هم یکی از فاکتورهای زیستی مهم برای سنجش سن بیولوژیک است. برمبنای نتایج مطالعه ای که بتازگی انجام گرفته هم کم خوابی و هم پرخوابی ممکنست با تسریع روند پیری در سراسر بدن مرتبط باشند.
به گزارش اپتیک به نقل از خبر آنلاین، پژوهشگرهایی که ۲۳ شاخص زیستیِ سنجش سن بیولوژیک را بررسی کردند، دریافتند که کمترین میزان پیری در اشخاصی مشاهده می شود که روزانه حدود ۶.۴ تا ۷.۸ساعت می خوابند. همچنین، خوابِ خیلی کوتاه یا خیلی طولانی با مشکلات مختلفی در عملکرد مغز، قلب، ریه ها، سوخت وساز بدن و دستگاه گوارش ارتباط دارد.
به گزارش همشهری آنلاین، جون هائو ون، سرپرست این تحقیق و استادیار رادیولوژی در دانشکده پزشکی و جراحی «واگلوس» دانشگاه کلمبیا، می گوید: مطالعات پیشین نشان داده اند که خواب ارتباط تنگاتنگی با پیری و بار لطمه شناختی (پاتولوژیک) مغز دارد. مطالعه ما فراتر از این رفته و نشان داده است که خواب خیلی کم یا خیلی زیاد با پیریِ سریع ترِ حدودا تمام اندام ها مرتبط است؛ یافته ای که مؤید این ایده است که خواب در حفظ سلامت اندام ها در چارچوب یک شبکه هماهنگ میان مغز و بدن همچون حفظ تعادل متابولیک و سلامت سیستم ایمنی نقش مهمی ایفا می کند.
نکته مهم اینست که یافته ها نشان نمی دهند مدت زمان خواب به تنهایی موجب تسریع یا کند شدن روند پیری اندام ها می شود؛ بلکه از آن حکایت می کند که خوابِ خیلی کم یا خیلی زیاد می تواند نشانه ای از وضعیت نامطلوب تر سلامت در سرتاسر بدن باشد.
ارتباط مدت زمان خواب با بیماریهای مختلف
نتایج همین طور به وجود ارتباطی گسترده میان خواب، مغز و سایر بخش های بدن اشاره دارند. خواب کوتاه با دوره های افسردگی و اختلالات اضطرابی ارتباط معناداری داشت؛ امری که با پژوهش های پیشین بر مبنای ارتباط میان کم خوابی و مشکلات سلامت روان هماهنگی دارد. همچنین، خواب کوتاه با چاقی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، بیماری ایسکمیک قلبی و آریتمی های قلبی مرتبط بود.
هر دو حالت خواب کوتاه و خواب طولانی با بیماری انسدادی مزمن ریه و آسم ارتباط داشتند. علاوه بر این، این الگوهای خواب با چندین اختلال گوارشی، همچون گاستریت (التهاب معده) و بیماری ریفلاکس معده به مری، نیز مرتبط بودند.
جون هائو ون می گوید: الگوی کلی ارتباط میان مغز و بدن حائز اهمیت می باشد، برای اینکه به ما نشان داده است که مدت زمان خواب، بخشی عمیقا ریشه دار در کل فیزیولوژی ماست و نتایج گسترده ای در سرتاسر بدن دارد.
خواب، پیری و افسردگی در دوران سالمندی
ساعتهای پیریِ مختص به اندام های مختلف امکان دارد به دانشمندان کمک کنند تا دریابند چه طور خواب با بیماریهای خاص مرتبط می باشد. «وِن» و همکارانش با بررسی افسردگی در دوران سالمندی، این احتمال را مورد مطالعه قرار دادند.
پژوهشگران نتوانستند مشخص کنند که آیا تفاوت در مدت زمان خواب سبب بروز افسردگی در دوران سالمندی می شود یا این که خودِ افسردگی، مدت زمان خواب افراد را تغییر می دهد.
ین تیم جهت بررسی بیشتر، از «تحلیل میانجی گری» بهره برد تا دریابد آیا پیری بیولوژیکی می تواند به تبیین رابطه میان خواب کوتاه یا طولانی و افسردگی در دوران سالمندی کمک نماید یا خیر.
نتایج حکایت کننده از آن بود که خواب کوتاه امکان دارد ارتباط مستقیم تری با بارِ افسردگی در دوران سالمندی داشته باشد. در مقابل، خواب طولانی امکان دارد از راه مسیرهایی که در «ساعت های پیری» مغز و بافت چربی بازتاب می یابند، بر افسردگی تأثیر بگذارد.
منبع: optlab.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۸ بعلاوه ۳