تحریک طناب نخاعی سبب بهبود قدرت بازو و تحرک در بازماندگان سکته می شود
به گزارش اپتیک، یک مطالعه در مقیاس کوچک نشان داده است که تحریک نخاع امکان دارد به بازماندگان سکته کمک نماید تا قدرت بازو و تحرک دست خویش را بهبود بخشند.
به گزارش اپتیک به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اخیراً گزارش دادند، هفت بازمانده از سکته مغزی که از ضعف عضلانی شدید رنج می بردند، با تحریک ستون فقرات شان بوسیله پالس های الکتریکی، بطور متوسط ۳۲ درصد افزایش قدرت بازو را تجربه کردند.
به گفته پژوهشگران، آنها همین طور در تحرک کلی بازو و کاهش سفتی عضلانی بهبود یافتند، و برخی نیز شاهد تحرک بهتر دست و انگشتان خود بودند.
«مارکو کاپوگرسو»، یکی از محققین ارشد و استادیار جراحی مغز و اعصاب و مدیر لابراتوار تحریک نخاع در مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «این رویکرد برای مساعدت با حرکت سریع بازوها، حتی سال ها بعد از سکته مغزی طراحی شده است.»
کاپوگرسو اظهار داشت: «با تحریک نخاع، می توانیم فوراً اجازه دهیم اتصالات باقیمانده بین مغز و نخاع کارآمدتر کار کنند و حرکت بهتری را ممکن می سازند.»
محققان گفتند سکته مغزی علت اصلی فلج بازو است. توانبخشی استاندارد به ندرت بهبود مدلول داری را برای این افراد ایجاد می کند، بدین سبب برای این آزمایش آنها به تحریک نخاع روی آوردند.
این دستگاه در سعی برای تقویت ارتباط بین مغز و ماهیچه ها، پالس های الکتریکی را به رشته های عصبی در نخاع می فرستد. بگفته پژوهشگران، این تکنیک قبلاً برای بازگرداندن عملکرد بازو بعد از سکته مغزی استفاده نشده است.
هفت داوطلب برای کاشت یک جفت سیم الکتریکی در امتداد نخاع خود تحت عمل جراحی قرار گرفتند و سپس تحت فیزیوتراپی با بالاتر از پنج ساعت تحریک قرار گرفتند.
نتایج نشان داد که هر هفت شرکت کننده بدون درنظر گرفتن شدت اختلال، هنگام تحریک، بهبود فوری در قدرت بازو را تجربه کردند. آنها همین طور کاهش سفتی غیر طبیعی عضلانی ناشی از اعصاب لطمه دیده در اثر سکته را داشتند.
سه نفر از هفت نفر نیز بهبود حرکت دست و انگشت را با این نوع تحریک تجربه کردند.
دکتر «جورج ویتنبرگ»، محقق ارشد، در یک انتشار خبری اظهار داشت: «از دیدگاه بالینی، حتی پیشرفت های اندک در قدرت یا کنترل بازو می تواند تفاوت معناداری در زندگی روزمره بازماندگان سکته ایجاد نماید.»
ویتنبرگ، استاد نورولوژی و طب فیزیکی و توانبخشی در دانشگاه پیتسبورگ، اظهار داشت: «برخی از پیشرفت هایی که اندازه گیری می نماییم ممکنست از بیرون کوچک به نظر برسند، اما خیلی از بازماندگان سکته مغزی در آستانه انجام کاری مهم هستند. حتی یک تغییر کوچک در عملکرد حرکتی می تواند خیلی مهم باشد اگر به شخصی کمک نماید دکمه پیراهن را ببندد، دستش را باز کند یا به فعالیتی که برایش اهمیت دارد بازگردد.»
با این حال، پژوهشگران افزودند، موفقیتهای پایدار به استفاده مداوم از تحریک بستگی دارد. با توقف دریافت تحریک توسط افراد، عملکرد حرکتی کاهش پیدا کرد.
ویتنبرگ در ادامه اضافه کرد: «این نتایج به ما اطمینان می دهد که تحریک نخاع می تواند به یک گزینه عملی و قابل کاشت برای مساعدت با بازماندگان سکته مغزی تبدیل گردد که از بازوهای خود در زمانی که مهمست بهره گیرند.»
منبع: optlab.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۹ بعلاوه ۳