مهربانی با فرزند می تواند خطر بیش فعالی را در کودکان تعدیل کند
اپتیک: یک مطالعه جدید می گوید رفتار مهربانانه و صبورانه می تواند خطر بالا رفته اختلال بیش فعالی را که ممکنست خردسالان در رحم مادر به آن مبتلا شده باشند، جبران کند.
به گزارش اپتیک به نقل از مدیسن نت، محققان گفتند اگر کودکان در دوران حاملگی در معرض التهاب ناشی از عوامل سلامت مادر مانند عفونت، دیابت، سیگار کشیدن و استرس قرار گرفته باشند، می توانند در معرض خطر بیشتر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی باشند.
اما محققان اخیراً گزارش دادند که اگر والدین در اوایل زندگی رابطه ای گرم و پاسخگو با نوزادان خود برقرار کنند، این خطر می تواند کم شود.
«هانا گوستافسون»، محقق ارشد و استادیار روانپزشکی در دانشگاه بهداشت و علوم اورگن، اظهار داشت: «ما می دانیم که ژنتیک در اختلال بیش فعالی نقش دارد، اما آن چه این پژوهش نشان میدهد اینست که محیط اولیه نیز یک عامل مهم می باشد.»
او در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «رشد مغز جنین و خطر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی تحت تأثیر محیط پیش از تولد قرار دارد. در عین حال، رشد مغز با تولد کودک متوقف نمی شود؛ بلکه در طول زندگی ادامه پیدا می کند و می تواند توسط تجربیات کودکان، روابط خانوادگی و جامعه شان شکل بگیرد.»
برای مطالعه جدید، محققان بیشتر از ۳۰۰ زن آبستن و فرزندانشان را پیگیری کردند.
این تیم با بهره گیری از نمونه های خون گرفته شده در سه ماهه دوم، التهاب مادران آبستن را اندازه گیری کردند. سپس تیم تعاملات بین مادر و کودک را در ۶ ماهگی مشاهده کرد و علایم اختلال بیش فعالی کودکان در ۳ سالگی ارزیابی شد.
نتایج نشان داد که التهاب بیشتر در دوران حاملگی با علایم اختلال بیش فعالی در سالهای اولیه پیش دبستانی کودک مرتبط می باشد.
با این حال، علایم اختلال بیش فعالی زمانیکه کودکان سطوح پایین تر از حد متوسط از والدین حساس را تجربه می کردند، بیشتر بروز می کرد.
نمونه هایی از مراقبت حساس عبارتند از:
صرف چند لحظه از روز برای تعامل فعال با کودک،
پاسخ سریع به کودکان هنگام صحبت کردن،
صحبت کردن با لحنی گرم و آرام و
دست تکان دادن یا لبخند زدن به کودک.
گوستافسون اظهار داشت: «این مطالعه نشان میدهد که لحظات کوچک تعامل و ارتباط عاطفی با فرزندتان می تواند تأثیر قابل توجه و مادام العمری ایجاد نماید.»
محققان در مرحله بعدی قصد دارند مداخلاتی را برای کاهش التهاب در دوران بارداری، همچون مصرف مکمل های اسید چرب یا استفاده از مراقبه ذهن آگاهی، بررسی نمایند.
بطور خلاصه، برای مطالعه جدید، پژوهشگران بیش از ۳۰۰ زن آبستن و فرزندانشان را پیگیری کردند. این تیم با استفاده از نمونه های خون گرفته شده در سه ماهه دوم، التهاب مادران آبستن را اندازه گیری کردند. سپس تیم تعاملات بین مادر و کودک را در ۶ ماهگی مشاهده کرد و علائم اختلال بیش فعالی خردسالان در ۳ سالگی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که التهاب بیشتر در دوران حاملگی با علائم اختلال بیش فعالی در سالیان اولیه پیش دبستانی کودک مرتبط می باشد. در عین حال، علائم اختلال بیش فعالی زمانیکه خردسالان سطوح پایین تر از حد متوسط از والدین حساس را تجربه می کردند، بیشتر بروز می کرد. نمونه هایی از مراقبت حساس عبارتند از: صرف چند لحظه از روز برای تعامل فعال با کودک، پاسخ سریع به خردسالان هنگام صحبت کردن، صحبت کردن با لحنی گرم و آرام و دست تکان دادن یا لبخند زدن به کودک. گوستافسون گفت: این مطالعه نشان میدهد که لحظات کوچک تعامل و ارتباط عاطفی با فرزندتان می تواند تأثیر قابل توجه و مادام العمری ایجاد نماید.
منبع: اپتیك
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۴ بعلاوه ۴